Ανδρέας Βεζάλ

Ανδρέας ΒεζάλΟ ανατόμος Ανδρέας Βεζάλιος (1514 – 1564) γεννήθηκε στις Βρυξέλλες, αποφοίτησε το 1537 από το Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λέουβεν. Από το 1546 έως το 1556 ήταν ο προσωπικός ιατρός του Αυτοκράτορα Καρόλου Ε’, καθώς και του Βασιλιά της Ισπανίας Φιλίππου Β’, μέχρι το θάνατο του τελευταίου. Ο Βεζάλιος ήταν ένα φιλόδοξο άτομο, αποφασισμένος να ανακαλύψει τα μυστικά του  ανθρωπίνου σώματος. Έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα. Τα κύρια έργα του είναι: “Tubulae anatomicae” του 1538, στο οποίο καταδεικνύει μερικά από τα λάθη του Γαληνού, και το 1543,
δημοσιεύτηκε το αριστούργημά του: “De Humani Corporis Fabrica”, μια επανάσταση στην ανθρώπινη ανατομία. Υπάρχουν διάφορες αιτιολογήσεις για τη παρέμβαση της Ιεράς Εξέτασης και τα κίνητρα του ταξιδιού του για προσκύνημα στους Άγίους Τόπους. Η επικρατούσα άποψη είναι ότι καθώς έκανε μια αυτοψία, η καρδιά του νεκρού σώματος βρέθηκε να χτυπά. Γι’ αυτό του το σφάλμα καταδικάστηκε σε θάνατο. Ωστόσο, ο Βασιλιάς Φίλιππος Β’, για να τον σώσει από την ποινή, διέταξε το ταξίδι του για προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ. Το φθινόπωρο του 1564, το πλοίο στο οποίο επέβαινε, επιστρέφοντας από την Ιερουσαλήμ, ναυαγεί στον κόλπο του Λαγανά της Ζακύνθου. Οι ιερείς της Ρωμαϊκής Καθολικής Εκκλησίας τον περιέθαλψαν, χωρίς ωστόσο αποτελέσματα.
Το 1952 ο λαογράφος και φαρμακοποιός Νικόλαος Βαρβιάνης (1898 – 1980), μελετώντας τα χειρόγραφα έγγραφα της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής Ζακύνθου, εντόπισε στοιχεία σχετικά με τον τόπο ταφής του Βεζάλιου.
Οι άνθρωποι της Ζακύνθου αποτίσανε φόρο τιμής σε αυτόν τον μεγάλο ανατόμο, εγείροντας άγαλμα στο σημείο στο οποίο βρέθηκε στο Λαγανά, καθώς και ονομάζοντας μια κεντρική πλατεία στο όνομά του.

 

Get Adobe Flash player